Wie zich afvraagt welke soorten transmissies we aanpakken, leest hieronder best eens verder. Of u nu met een personen- of een bestelwagen rijdt, wij hebben de vereiste kennis om de versnellingsbak te plaatsen, te onderhouden, te herstellen of te reviseren. Bovendien zijn we met alle automerken vertrouwd en krijgt u standaard één jaar garantie. Stuur ons gerust een bericht als u bijkomende inlichtingen wil inwinnen of om een afspraak vast te leggen.
In een manuele versnellingsbak zijn vijf hoofdonderdelen te vinden:
Op de groene as en de layshaft zitten de tandwielen vast. De tandwielen die om de aandrijfas zitten, kunnen er vrij omheen draaien. De paarse collar zit aan de aandrijfas verbonden via splines. Die zorgen ervoor dat dezelfde snelheid behaald wordt als die van de aandrijfas. Het verschil is dat de collar wel naar links en rechts kan bewegen (in werkelijkheid naar voren en achteren).
Anders gezegd: als u de koppeling laat opkomen en de motor draait, draaien de groene as, de layshaft en de blauwe tandwielen. Wanneer de wielen draaien, draaien de aandrijfas en de collar. Door de gele hendel in de cabine naar voren of achteren (op de tekening links of rechts) te bewegen, verbindt u de aandrijfas met een tandwiel. De collar grijpt via tandjes in één van de tandwielen. Het ‘tandjes poetsen’ dat u hoort als iemand verkeerd schakelt, is dus de collar die met een andere snelheid tegen een tandwiel gedrukt wordt en niet de tandwielen zelf.
Door tandwielen met verschillende verhoudingen te selecteren, kunnen we andere overbrengingen maken tussen de motor en de wielen: een andere versnelling. In onderstaande illustratie ziet u een complete versnelling (in plaats van de tweebak hierboven). De tabel rechtsonder toont via welke onderdelen de kracht van de motor op de aandrijfas wordt overgebracht. Daarin is tevens de idler (het paarse tandwiel) te zien. Dat tandwiel maakt het mogelijk om de versnelling in achteruit te zetten. Om meerdere tandwielen te kunnen gebruiken, heeft u meerdere collars en vorken nodig.
Gedurende het schakelen draaien de collar en het in te schakelen tandwiel vrijwel nooit dezelfde snelheid. Dat zou betekenen dat u steeds die lelijke knars hoort bij het schakelen. Om dat geknars te voorkomen, zijn synchronisers in de collars geïntegreerd (groen in onderstaande tekening).
De synchroniser is het eerste deel van de collar dat contact maakt met het tandwiel. Door wrijving worden de collar en het tandwiel op dezelfde snelheid gebracht. Dat werkt alleen als de koppeling ingedrukt is. Anders staat er te veel kracht op de delen om de synchronisers hun werk te laten doen: knarsen!
Oudere types versnellingsbakken hebben geen synchronisers. Bij die versnellingsbakken is het noodzakelijk om double-clutching toe te passen. Dat houdt in dat u tijdens het schakelen de layshaft en dus de tandwielen op de juiste snelheid brengt om het volgende tandwiel te selecteren. U zet de versnelling in neutraal, laat de koppeling opkomen, brengt de motor op toeren en schakelt dan pas de versnelling in. Hier nog een keer de versnellingsbak, maar dan in de diverse versnellingen afgebeeld.
Het schakelen van sommige tussenbakken gebeurt volgens hetzelfde principe als de collars van de versnellingsbak. Modellen die door een permanent vierwiel worden aangedreven, werken met een differentieel. Daarvoor geldt dat verhaal niet.
Hier staat een afbeelding van een tussenbak met daarin in het geel aangeduid op welke onderdelen nog kracht wordt uitgeoefend. Van boven naar beneden staan afgebeeld: 4-hoog, 2-hoog, neutraal, 2-laag en 4-laag. Deze tussenbak heeft geen synchronisers en is in 4WD altijd vergrendeld. De tussenbakken van de Chevy K30 en Jeep CJ gaan uit van dat principe.
Een automatische versnellingsbak of een automatische transmissie is een versnellingsbak waarbij niet meer hoeft geschakeld te worden eens u de D-stand (Drive) activeert. Tussen de versnellingen schakelen, gebeurt bij zo’n versnellingsbak door koppelingen hydraulisch vast te zetten of te lossen.
Die koppelingen staan in verbinding met de assen van het tandwielstelsel (het planetaire stelsel). Automaten hebben net als handgeschakelde versnellingsbakken een aantal vaste overbrengingen, ook wel trappen genoemd.
Op het moment dat u gas geeft, zal de automatische bak naar een hogere versnelling overschakelen om de motor minder hard te laten werken. Bij het remmen of vertragen schakelt de bak automatisch terug naar een lagere versnelling. Als u helemaal tot stilstand komt, schakelt de bak naar de parkeerstand (P) of neutrale stand (N).
Veel oudere automaten hebben een maximumversnelling (1, 2 of 3) als extra. Die is bedoeld om in de bergen op de motor te kunnen remmen. Andere optionele standen:
De eerste auto met een automatische versnellingsbak werd in 1939 geïntroduceerd door Oldsmobile. In Nederland werden automatische transmissies populair door fabrikant DAF. DAF lanceerde in 1958 het innovatieve systeem Variomatic dat werkte met variabele poelies en een riem. De Variomatic werd voorgesteld als een betaalbare automaat voor de DAF 600 en de Volvo 343. Een onbedoelde bijwerking was dat auto’s met een Variomatic even snel achteruit als vooruit konden rijden.
Hoewel de Variomatic door het grote publiek na enkele jaren afgezworen werd, wordt het systeem sinds het begin van deze eeuw weer gebruikt in een aanzienlijk geoptimaliseerde vorm. De nieuwe naam is Multitronic. Het systeem rijdt bijna zonder enige schok en heeft talrijke versnellingen.
info volgt
Als u de olie of de filter van uw versnellingsbak wil laten vervangen, kan u op ons rekenen. Wij pakken hoofdzakelijk personenwagens aan. Ons doel is om de smering te behouden, metaaldeeltjes en vuil te filteren en dure mechanische schade te voorkomen. Na onze tussenkomst zal uw versnellingsbak weer des te soepeler draaien.
